Co zabrać na pierwszy piknik z frisbee i jak zorganizować proste zabawy

Na pierwszy piknik z frisbee zabierz jeden wygodny dysk, koc, wodę, przekąski i kilka przedmiotów do oznaczenia pola zabawy. Zacznijcie od krótkich podań w parach, a później spróbujcie wspólnej serii chwytów lub celowania do wyznaczonej strefy. Najważniejsze są wolna przestrzeń, spokojne rzuty i zasady dopasowane do osób, które dopiero uczą się łapać dysk.

Spakuj mały zestaw, który łatwo przenieść

Na początek wystarczy jeden dysk o zaokrąglonych krawędziach, wygodny do trzymania przez uczestników. Jeśli będą bawić się dzieci, zwróć uwagę na lżejszy, bardziej miękki model. Wyrazisty kolor ułatwi odnalezienie frisbee w trawie. Przed wyjściem sprawdź, czy dysk nie ma pęknięć ani ostrych uszkodzeń.

Frisbee oraz torba lub plecak do transportu.
Koc, woda i przekąski w zamykanych pojemnikach.
Kilka miękkich znaczników, na przykład woreczków, do wyznaczenia celu lub granic.
Wygodne buty do poruszania się po trawie i ubranie odpowiednie do pogody.
Worek na śmieci, żeby po odpoczynku zostawić miejsce uporządkowane.

Nie potrzebujecie osobnego sprzętu do każdej zabawy. Te same znaczniki mogą raz wyznaczać strefę lądowania dysku, a później granice małego pola. Jedzenie i napoje zostawcie przy kocu, poza przestrzenią przeznaczoną do rzucania.

Wybierz miejsce z zapasem wolnej przestrzeni

Poszukajcie otwartego, możliwie równego fragmentu trawnika, z dala od alejek, placu zabaw i innych piknikujących osób. Początkujący nie zawsze kontrolują kierunek lotu, dlatego przyda się wolne miejsce także po bokach. Obejrzyjcie podłoże i przesuńcie pole, jeśli są na nim dołki, szkło lub inne przeszkody.

Proponujemy prostą zasadę: gdy ktoś wchodzi na pole, wszyscy wstrzymują rzuty. Dysk podnosicie dopiero po zakończeniu kolejki, a kolejne podanie wykonujecie, kiedy odbiorca patrzy i jest gotowy. Nie celujcie w twarz ani nie próbujcie przechwytywać frisbee tuż przed inną osobą.

Wiatr może zmieniać tor lotu dysku. Jeśli trudno utrzymać krótkie podania, zmniejszcie dystans albo wybierzcie spokojniejsze miejsce. Na niewielkim trawniku lepiej zostać przy celowaniu i podaniach bez biegania. Dalekie rzuty wymagają większego zapasu przestrzeni.

Zacznij od kilku spokojnych podań

Pierwszą serię potraktujcie jako naukę, bez punktów i porównywania wyników. Stańcie w odległości około 4–6 metrów, a jeśli łapanie sprawia trudność, podejdźcie bliżej. Na początek wystarczy backhand, czyli podstawowy rzut z ruchem ręki przed tułowiem.

Chwyć dysk kciukiem od góry, a pozostałymi palcami od spodu.
Ustaw się lekko bokiem do odbiorcy i trzymaj frisbee możliwie poziomo.
Poprowadź rękę płynnie w kierunku partnera, dodając obrót ruchem nadgarstka.
Rzuć spokojnie, tak aby druga osoba mogła złapać dysk bez pogoni.
Łap oburącz: jedną dłonią od góry, drugą od dołu. Zwiększcie odległość dopiero wtedy, gdy krótkie podania stają się pewniejsze.

Jeśli dysk skręca lub szybko opada, sprawdźcie jego ustawienie i pracę nadgarstka. Dokładanie siły nie musi poprawić rzutu. Osobie uczącej się podpowiadajcie jedną rzecz naraz, żeby mogła skupić się na kolejnym podejściu.

Wypróbuj trzy zabawy z prostymi zasadami

Poniższe zabawy to propozycje redakcyjne na pierwszy piknik. Wybierzcie jedną i rozegrajcie krótką rundę próbną. Przed startem ustalcie kolejność rzutów, sposób liczenia wyniku i moment zakończenia.

Wspólny rekord podań. Para liczy kolejne złapane dyski. Po upadku zaczyna od początku i próbuje poprawić własny wynik. W większej grupie możecie ustawić się w kręgu i podawać do sąsiada.
Lądowanie w strefie. Oznaczcie na pustej trawie szeroki obszar. Każdy ma trzy próby i zdobywa punkt, jeśli dysk zatrzyma się wewnątrz. Początkujący mogą rzucać bliżej celu; nie ustawiajcie w nim człowieka.
Podaj i zmień miejsce. Trzy osoby tworzą trójkąt. Po podaniu rzucający przechodzi do wolnego znacznika ustawionego obok swojego stanowiska. Kolejny rzut następuje dopiero, gdy wszyscy stoją i są gotowi. Celem jest płynna seria, bez wyścigu.

Dopasuj rundy do grupy i rób przerwy

Dla dwóch osób najprostsze będą podania i celowanie na zmianę. Przy trzech lub czterech uczestnikach sprawdzi się krąg albo trójkąt. W większej grupie proponujemy kolejkę do celu: jedna osoba rzuca, pozostałe czekają za wyznaczoną linią. Dzięki temu przy jednym dysku każdy zna swoją turę.

Dzieciom i osobom początkującym zaproponujcie krótszy dystans oraz większą strefę celu. Zamiast odpadać po nieudanym rzucie, każdy zachowuje swoją kolejkę. Kończcie rundę po ustalonej liczbie prób, a potem wracajcie na koc po wodę i odpoczynek. Jeśli zabawa wymaga ciągłego biegania po dysk, uprośćcie zadanie lub podejdźcie bliżej.